Learning from UCLA

By Zahra Astitou

On Wednesday June 9, 2010, a VU University delegation consisting of 13 people headed by VU president René Smit went to the high ranking University of California, Los Angeles (UCLA) in the United States. Three VU students were chosen to enforce the delegation by representing the VU University students during the visit. As a student-reporter for the university weekly Ad Valvas, I was one of the lucky students who was chosen to go to Los Angeles. This visit revolved around the important event that took place on Monday June 14, which was a historic day for our university and for UCLA: both universities signed a Memorandum of Understanding that implies close collaboration on four different fields. The universities have committed themselves to collaborate with each other on the following fields: 1). A general student exchange program; 2). A summer course; 3). Conducting a research together on diversity along with a South African university; and 4). Exchanging experiences and good practices of different departments, e.g. Human Resource Management, Marketing and Communication, etc.

Wisselcolumn 4: Ian McEwan's Solar

Door: Gerard Steen

I have read all of Ian McEwan's novels and was particularly impressed by his latest three: Atonement, Saturday, and On Chesil Beach. Here's a writer at the height of his exceptional powers, and that's why I don't understand what he's trying to do in Solar. If anybody can help me out, I'd appreciate it.

To me, Solar reads like McEwan's first serious attempt at comedy--yes, the pun is intended. McEwan does not look like a genuine comedy writer to me--he should leave that to his rival Martin Amis, who is (or used to be?) one of my other favourite British authors. The devices of overstatement, farce, and the grotesque seem to have been applied too mechanically, and sit oddly with some of the more serious passages in the novel that recall the true McEwan.

The book turns on a plot that thickens and thickens, and then stops at the moment when everything threatens to go wrong for the main character, who is a malignant and fraudulous scientist. An appendix then presents a speech by the Nobel Prize Committee awarding the prize to the same main character, the speech containing a metaphor that has a genuine web of threads for its source domain. The web is held by six people who all have to pull at the same time, and then the web dissolves into its separate pieces of belt again. Apart from its thematic function in the narrative about science, this metaphor is also meant to suggest to the reader that this is how the denouement of the plot is to take place in their mind.

Haha.

Unless I've missed something, of course.

Help!

Wisselcolumn 3: Nederland in het WK en een allochtoon.

Door: Olga Steenhoek

Het waren toch bijzondere weken: wedstrijd na wedstrijd werd Nederland steeds meer oranje. Regelmatig hoorde ik mensen praten over de stand in hun WK-poules op het werk, met vrienden, in het koor, met de buren… Zelfs mensen die anders nauwelijks naar voetbal kijken. En niet alleen Nederlanders werden steeds blijer voor het Oranje-team. Als allochtoon ervaar ik vaak een extra laag bij zulke momenten: voor welk team ben ik eigenlijk en hoe blij of teleurgesteld ben ik met prestaties van de Nederlandse sporters? Gelukkig (er is altijd een positieve kant te vinden) hoef ik niet vaak te kiezen tussen Belarus en Nederland met sport…

Wat ik inmiddels wel weet -ook al word ik nooit een echte Nederlander- is dat ik oprecht blijdschap voelde toen Nederland in de finale kwam en pijn voelde toen ze hem verloren. Maar blijkbaar hebben zulke gevoelens niet alles met je afkomst te maken. Niet overal zijn er WK-poules, niet iedere Nederlander voelt iets bij het winnen of verliezen van zijn eigen team, en niet iedereen bespreekt zijn belevenis van het WK in de koffiepauze of tijdens de lunch. Dat hoeft natuurlijk ook niet. Er zijn genoeg andere zaken om je druk over te maken. Maar één ding is zeker: over vier jaar ga ik weer kijken, met mijn oranje shirt, rood-wit-blauw op mijn wangen en alle emoties die er dan opkomen.

Wisselcolumn 2: Keep smiling!

Door: Philip Springer

Laatst had ik een gesprek met mijn begeleider over (een versie van) het resultatenhoofdstuk van mijn proefschrift in wording. Hij was tevreden over het geschrevene en ik moest vooral zo doorgaan (positief!), maar had ook geconstateerd dat ik op een onderdeel in mijn annotatie (ik heb een corpus van zo’n kleine 300.000 woorden handmatig geannoteerd) de definitie die ik in mijn methodehoofdstuk had geformuleerd niet consequent had gehanteerd (niet zo positief).

Toen ik dit even later aan een aantal collega-promovendi vertelde en uiteenzette hoeveel extra werk mij dit ging opleveren (annotatie nalopen, SPSS tabel aanpassen, statistische analyse opnieuw, nieuwe tabellen genereren in Word, delen van het vermaledijde resultatenhoofdstuk opnieuw schrijven) kwamen zij –in koor– met dé oplossing: “dan pas je toch gewoon de definitie aan?” Nu moet ik eerlijk toegeven dat dat ook mijn eerste reflex was, alleen heb je dan weer iets met betekenisvolle resultaten en zo en een begeleider die je er fijntjes op wijst dat het wel de bedoeling is dat je proefschrift ook nog ergens over gaat. De weg van de minste weerstand is in dit geval helaas, zoals zo vaak, een heilloze. Aan de slag dus!

Terminologie op een bierviltje

Door: Attila Görög en Hennie van der Vliet

Het Steunpunt Nederlandstalige Terminologie organiseert een prijsvraag voor studenten in Nederland en Vlaanderen: het gaat om het ontwerp van een bierviltje over terminologie. Ontwerp ons bierviltje en word beroemd! De winnaar krijgt spreektijd op het TiNT-symposium en een publicatie in de congresbundel.

Al een tijdje leeft bij het Steunpunt de wens de essentie van de terminologische theorie op een bierviltje weer te geven en die bierviltjes in grote oplage te verspreiden. Toen we onlangs zo’n viltje probeerden te ontwerpen, bleek dat een leerzame en uitdagende taak te zijn, die we niet zo snel tot een goed einde wisten te brengen. We zijn er inmiddels meer dan ooit van overtuigd dat dat mogelijk is, maar we willen het niet zelf doen. We schrijven een prijsvraag uit voor alle studenten aan bachelor- en masteropleidingen, zowel op hogescholen als op universiteiten.

Uitgesproken Engels op radio 1

In verband met het Symposium Uitgesproken Engels was  Laura Rupp vanmorgen (di 22 juni 2010) te horen op radio 1 bij 'Goedemorgen Nederland'! (ongeveer 51e minuut) + zie filmpje NOS headlines!

toevoeging 25/6/2010: vandaag ook Laura in NRC Next!

De wisselcolumn

Door: Wilbert Spooren

Zo'n wisselcolumn, hoe moet dat eigenlijk? Sinds 1999 werk ik nu aan deze universiteit. Daarvoor zat ik in Tilburg. Daar werkte een aio, Jeroen Aarssen, die inmiddels bij Sardes werkt als adviseur taalverwerving en taalvaardigheid. Omdat zijn achternaam met een dubbele a begint zit hij altijd vooraan in het alfabet. Toen het Tilburgse Letterenblad besloot om een wisselcolumn in te stellen, was Jeroen dan ook als eerste aan de beurt. En Jeroen has als titel voor die column "Aarssen mag even laten zien hoe het niet moet". In die column legde hij ook uit hoe hij aan die titel kwam. Jeroen was indertijd op school niet zo goed in gymnastiek. En dus werd hij herhaaldelijk door de gymleraar voor de groep gezet met de mededeling "Aarssen mag even laten zien hoe het niet moet".